Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Blog

Preview: LG OLED65W7V

Een tv zo dun als papier

Geschreven door Eric Beeckmans op
Het is de ultieme droom van iedere filmliefhebber: een papierdunne tv die je zo tegen de muur kleeft. Mét topkwaliteit beeld en indrukwekkend geluid natuurlijk. In de race naar dit technologische hoogstandje gaat LG duidelijk aan de leiding: de Signature OLED W7-reeks draagt niet voor niets de naam ‘Wallpaper tv’. De fabrikant nodigde ons uit in San Francisco om de LG OLED65W7V te testen.

Wie de afgelopen tien jaar regelmatig naar de nieuwe televisies keek, heeft de trend al lang opgemerkt: een slank profiel is een stevige troef. Niet alleen ziet het er, zowel aan de muur als op een voet, mooi uit, het geeft de televisie ook die subtiele glans van toptechnologie. Maar terwijl we hardop dromen van flinterdunne schermen, of zelfs oprolbare schermen, blijken we in de realiteit al een paar jaar stil te staan. Schermen zijn al geruime tijd dunner dan een centimeter. En in 2015 reduceerde Sony een lcd-tv tot amper 4,9 mm dikte (de X90C). Inclusief de behuizing voor de aansluitingen en elektronica aan het onderste deel van scherm en met een speciale muurbeugel hing het scherm amper vier cm van de muur. Indrukwekkend, maar nog steeds niet zo dun als papier.

Voor die volgende stap kijken we al een tijdje naar oled. De opbouw van een oled-scherm is immers veel eenvoudiger dan die van een lcd-scherm. Er zijn geen achtergrondverlichting (de module met leds die het licht genereert), lcd-paneel en polarisatiefilters nodig, omdat iedere oled-pixel zelf licht genereert. En dus heb je behalve de tft-laag voor de aansturing, en een kleurfilter niets nodig. In theorie kan die constructie op een plastic substraat worden gebouwd, voor een flinterdun én plooibaar of zelfs oprolbaar ontwerp.Radicaal design

Radicaal design

Aan een oprolbare televisie zitten we nog niet, maar de nieuwe LG OLED W7-reeks (W voor Wallpaper) is wel een enorme stap in die richting. Het paneel is amper 2,6 mm dun, en zodra het aan de muur hangt, steekt het amper 3,9 mm uit. Hoe maak je zoiets? We vroegen het aan Lee Chulsoo, Phd, Senior Manager TV Product Planning bij LG. Het antwoord is verbazingwekkend eenvoudig. De W7 is een evolutie van het G6 en E6 model van vorig jaar. Dat gebruikte het ‘Picture on glass’ design, waarbij het oled-paneel op een glasplaat hing. Als je de voet en de module met elektronica en aansluitingen er af haalt, en de glasplaat van het scherm verwijdert, blijft enkel het paneel over. Om dat aan de muur te bevestigen, is een vlakke, metalen beugel ontworpen en is het paneel voorzien van een aantal magneten. Een dunne lintkabel, die ook de stroomvoorziening verzorgt, is de enige verbinding met de soundbar, die nu ook alle aansluitingen en elektronica bevat. In de laatste fase van het ontwerp lag de focus vooral op kwaliteitstesten – dit is immers een vrij radicaal design. Het enige (kleine) nadeel aan dit ontwerp: je kunt het alleen aan de muur monteren, een voet is geen optie.

Is dit dan de toekomst van televisie? Mr Chulsoo Lee denkt dat het concept wel degelijk zal aanslaan. Naast LG is ook Samsung duidelijk in die richting bezig. De nieuwe Q9-reeks hangt ook vlak tegen de muur (zij het dan niet zo dun als LG’s Wallpaper tv), en gebruikt een bijna onzichtbare optische kabel om de tv te verbinden met een aparte box voor de aansluitingen. Hij vermoedt dat andere fabrikanten zullen volgen en binnen één tot drie jaar iets gelijkwaardigs op de markt zullen brengen.

De LG W7 OLED-tv is amper 2,6 mm dun, en zodra hij aan de muur hangt steekt hij amper 3,9 mm uit.

Oled versus lcd

Soms lijkt het alsof oled gloednieuw is, maar zoals met veel technologie is er een lange weg aan vooraf gegaan. De eerste oled werd ontworpen door Eastman Kodak in 1987. LG begon zijn oled-traject in 1995 en lanceerde in 2004 een 20,1 inch tv. In 2010 werd de huidige technologie met zijn WRGB-structuur (wit, rood, groen en blauw subpixel) ontwikkeld, en in 2013 bracht LG daarmee de eerste 55 inch oled-tv op de markt. De toestellen van dit jaar, inclusief de W7, zijn ondertussen een vierde generatie evolutie van die technologie.

In een oled-paneel geeft iedere pixel zelf licht, en dat resulteert in tal van voordelen. Het meest in het oog springende is de perfecte zwartweergave. Bij een lcd-tv komt er altijd nog wat licht van de achtergrondverlichting door het lcd-paneel. Een oled-pixel die uit staat, geeft geen licht, en heeft daarom een perfecte zwartweergave. Bovendien kan de pixel ernaast volledig aan staan, zonder die zwarte pixel te beïnvloeden. Het contrast binnen een beeld is dus haast oneindig. Vergelijk dat eens met de beste lcd-schermen die over ongeveer 600 dimming-zones beschikken. Binnen zo’n zone moet je altijd een compromis sluiten: of je zwart laat verwateren of wit wat zwakker maakt. Het laatste belangrijke voordeel van oled is zijn zeer ruime kijkhoek. De contrastwaarneming, en in mindere mate de kleurweergave, daalt op een lcd-tv drastisch zodra de kijkhoek groter is dan 15 graden. Studies gedaan in de VS, Japan en Frankrijk tonen aan dat slechts 40 procent van de kijkers binnen die 15 graden-hoek zit. Binnen een hoek van 30 graden vind je 85 procent van de kijkers en binnen 45 graden heb je 95 procent van de kijkers.

Maar oled-tv’s zijn niet vrij van nadelen. Waar ze echt achterlopen op lcd-schermen is maximale luminantie. De beste lcd-tv’s haalden in 2016 1.800 nits, terwijl oled het moest stellen met 800 nits. Dat is nog steeds enorm veel, maar voor hdr-content willen we wel degelijk veel lichtopbrengst en zeker als je bij veel omgevingslicht kijkt. In een verduisterde ruimte speelt dat verschil minder. Bovendien kunnen oled’s die piekluminantie maar op een klein schermdeel gebruiken. Bij een volledig wit scherm daalt het maximum naar 130 nits. Ironisch genoeg is de perfecte zwartwaarde ook een nadeel gebleken. Oled-tv’s hebben het namelijk moeilijk om subtiel schaduwdetail weer te geven, wat donkere scènes soms sterk van detail ontdoet, en door het perfecte zwart valt dat erg op. Een ander neveneffect is dat donkere scènes duidelijke kleurbanden en vlekken kunnen tonen.

Nieuw in 2017

Wat mag je verwachten van deze ‘Wallpaper tv’ en de nieuwe LG oled-modellen in 2017? LG heeft behoorlijk werk gemaakt van een verbeterde luminantie, vooral door optimalisatie van de aansturing. Dat resulteert in een 25 procent hogere luminantie. LG claimt een nieuwe piekluminantie van 1.000 nits. Ook bij volledig wit scherm is die verbetering zichtbaar, wat er toe leidt dat niet alleen hdr-content, maar ook al je bestaande content helderder zal zijn. Ook het schaduwdetail is aangepakt: door gebruik van een verbeterd dithering-algoritme moeten donkere scènes meer detail tonen. En in diezelfde scènes zorgt een nieuw de-contour filter voor een vermindering van kleurband-effecten.

Verder zijn er, zoals elk jaar, een aantal kleine verbeteringen. De 2016-modellen gebruikten een antireflectie-filter dat zwart soms een duidelijke purperen tint gaf. In 2017 is er een nieuwe antireflectie-laag gebruikt die geen kleurtint geeft. De nauwkeurigheid van kleurweergave is sterk verbeterd, vooral voor hdr waar het kleurbereik van de video gemapped moet worden op dat van het scherm. De nieuwe look up-tabel die daarvoor zorgt bevat 4.913 punten in plaats van 729.

Dit artikel delen:

Lees meer

Feiten en fabels over speakerwatts Virtual reality op het witte doek
0

Reacties op: Preview: LG OLED65W7V

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.