Blog

De val van HTC

Van koning tot onderdaan

Geschreven door Tijs Hofmans op
Nog voor de iPhone op de markt kwam, was HTC de onbetwiste koning onder de pda's. Toen Android opkwam, leek HTC daar hoog mee te scoren, maar gaandeweg zwakte het ooit zo machtige merk af tot een nichemerk. Waar ging het mis met dit Taiwanese bedrijf dat alles goed leek te doen? En hoe ziet de toekomst eruit?

De ontwikkelingen op smartphone-gebied kunnen snel gaan. Lichtend voorbeeld was altijd Nokia, dat met de 3310 de meest iconische telefoon aller tijden bouwde en nu, na een flinke dosis faillissementen en overnames, nauwelijks nog bestaat. Het Taiwanese HTC maakte Android groot, en werd door Android zelf grootgemaakt, maar is inmiddels nauwelijks meer van betekenis voor de gemiddelde smartphone-koper. Er ging veel mis, maar de belangrijkste reden voor de val van HTC was vooral dat het een bedrijf was dat te vroeg piekte en die rol te makkelijk voor lief nam.

Ruziënde fanboys

Het verhaal van HTC heeft veel weg van dat van Nokia, al was het succes van de Taiwanese fabrikant van minder lange duur dan dat van de Finse smartphone-maker. Wie aan het begin van dit decennium een smartphone wilde hebben kon kiezen uit ruwweg twee opties: een iPhone, of een Android-toestel dat hoogstwaarschijnlijk door HTC was gemaakt. Het was in die tijd dat de hetze tussen iOS- en Android-fans nog regelmatig hoog oplaaide, toen de comments van techwebsites nog vol stonden met ruziënde fanboys die het gelikte design van Apple beter vonden dan de dikke Android-toestellen, of die het open ecosysteem van Google veel beter vonden dan het weinig te customizen OS van Apple. Die vete is inmiddels voor een groot deel uitgevochten, en gebruikers hebben steeds meer keuze wat betreft toestellen – en dan vooral toestellen met Android, die er in alle prijsklassen zijn.

Eerste touch-smartphone

Hoewel Android de grote katalysator was van de populariteit van HTC, was het bedrijf al veel langer bezig met smartphones. Eén van de bekendste was de HTC Touch, die draaide op Windows Mobile 5. Opvallend aan de Touch was het fraaie design waarmee de fabrikant de concurrentie aan wilde gaan met Apple: ronde hoeken, veel zilver, weinig knoppen. Onderaan het scherm zaten een groene en rode knop voor telefoongesprekken, en in het midden een vierpuntsdruktoets rondom één grote centrale knop. Buiten die knoppen ging de navigatie op Windows Mobile helemaal via het touch screen én de meegeleverde stylus.

De naam 'Touch' was veelzeggend – aanraakbesturing was erg belangrijk. Weliswaar speelde de stylus nog steeds een grote rol in de besturing van de telefoon, maar dat was omdat Windows Mobile nu eenmaal was ontworpen als een verkleinde versie van het desktop-besturingssysteem. HTC gooide daar zelf echter een extra laag overheen, door een paar van de meest gebruikte opties te koppelen aan grote vlakken die je met simpele duimbewegingen kon selecteren. De Touch kreeg dan ook de tagline 'the first touch-centric smartphone' mee, al was dat credo al snel achterhaald door de iPhone die kort daarna werd gepresenteerd.

HTC Touch – juni 2007

De Touch was HTC's eerste dappere stap op de smartphonemarkt. De telefoon kwam vlak voor de iPhone uit, en HTC zette veel in op Windows Mobile dat toen nog veelbelovend was. De Touch zette de eerste voorzichtige stapjes richting aanraakbesturing zonder stylus. Een speciaal menu waarin snelknoppen konden worden opgeroepen, maakte belangrijke features van de telefoon beschikbaar zonder te priegelen met het kleine steeltje in het toestel – een unicum, dat later werd ondergesneeuwd door de iPhone die volledig rondom touch-bediening was gebouwd.

Gered door Android

HTC zette stevig in op Windows Mobile. Er waren destijds meer mobiele besturingssystemen naast het duopolistische Android/iOS van nu. Symbian, van Nokia, leek een goede kanshebber om groot te worden, maar je kunt het HTC niet kwalijk nemen liever in te zetten op Windows Mobile, gesteund door de grootste techfabrikant van dat moment. Als Microsoft ooit een pc op ieder bureau ter wereld kon krijgen, was het dan niet logisch dat het op dezelfde manier een Windows-telefoon in iedere broekzak kon krijgen?

Tot 2010 leek dat strategisch gezien een goede zet, tot ook Google zijn gewicht in de strijd gooide met Android. Toen al werd duidelijk dat Windows Mobile achterbleef bij de ontwikkeling van iOS: het besturingssysteem had te weinig identiteit, leek niet goed geoptimaliseerd voor smartphones en verloor veel fans toen de ombouw naar Windows Phone werd gedaan. Android was daarentegen vanaf de grond opgebouwd als mobiel besturingssysteem dat ook nog eens veel vrijheid liet aan de fabrikant om er zelf een sausje overheen te gieten - precies wat HTC nodig had. In 2010 presenteerde het bedrijf dan ook de eerste Android-telefoon: de G1. Android, met touchscreen, was voor mobiele smartphones bedoeld, maar in tegenstelling tot de grote concurrent van Apple had de G1 een fysiek toetsenbord. Voor veel gebruikers gaf dat de doorslag. Touch screens waren niet goed genoeg om lange berichten te typen, dus daar had de G1 een streepje voor. De G1 had ook veel fysieke knoppen: een rode en groene bel-knop, een terug-knop om één stap terug te gaan in menu's, een thuisknop om naar het home-scherm te gaan (een functie die overigens ook met de rode bel-knop kon worden opgeroepen), en een menu-knop om extra opties te vragen in apps. Bovendien had de telefoon een opvallend rond balletje in het midden, waarmee gebruikers konden navigeren door hun toestel – een functie die net als de track-muis op laptops geen lang leven beschoren was.

De mogelijkheid voor fabrikanten om Android een eigen karakter te geven, is inmiddels een van de belangrijkste aspecten van het besturingssysteem. Het is haast onmogelijk een telefoon te vinden zonder dikke schil erover, met allerlei extra's die gebruikers al dan niet nodig hebben. En ook op dit gebied was er één fabrikant die voorop liep: HTC. Dat zette op de HTC Hero een eigen schil over stock-Android waardoor navigeren makkelijker moest worden en waarmee gebruikers ook widgets konden toevoegen aan hun startscherm.

HTC G1 – oktober 2008

De G1 was de eerste telefoon met Android, gemaakt door HTC. Het design was moeilijk elegant te noemen: door het fysieke toetsenbord waar het scherm vanaf geschoven kon worden zag het toestel er dik en fragiel uit. Dat maakte voor de fans niet uit: die waren in hun nopjes met een telefoon waar je makkelijk lange berichten op kon typen, en waar bovendien eindelijk een open alternatief voor iOS op draaide. Bovendien had de G1 een groot aantal fysieke knoppen in plaats van de ene homeknop op de iPhone; je kon een stap terug, naar het homescherm, en een extra menu oproepen. De trackbal onderop werd uiteindelijk nooit populair, maar zorgde er in ieder geval voor dat de telefoon een uniek tintje kreeg.

HTC Hero – juli 2009

De HTC Hero was de eerste telefoon die gebruik maakte van HTC Sense, de eigen schil die HTC over Android heen zette. Het was de eerste keer dat een fabrikant Android volledig aanpaste naar zijn eigen wensen, iets waarmee Android zich nog steeds onderscheidt van de iPhone. Daarnaast had de Hero zonder fysiek toetsenbord een fraaier design met een gebogen onderkant.

Inhoudsopgave

  1. Inleiding
  2. Pagina 2

Dit artikel delen:

Lees meer

10 tips om nóg lekkerder te netflixen 5 spectaculaire bioscoopinnovaties
0

Reacties op: De val van HTC

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.